Günün içinden geçiyorum,
her şey olması gerektiği gibi görünüyor.
Saatler işliyor, sokaklar kalabalık,
hayat kimseyi beklemiyor.
Ama içimde bir yer,
hep eksik kalıyor.
Adını anmıyorum mesela,
ama her sessizlikte sen varsın.
Bir şarkının ortasında,
bir cümlenin tam sonunda,
durup dururken
aklıma düşüyorsun.
Ben seni çok özlüyorum.